Categorie archief: Weblog

hulp bij relatieproblemen, hulp, relatie, rouw, bindingsangst, liefdesverdriet, direct telefonisch hulp

Wat zullen de buren wel niet denken?!

Geplaatst op door

Mijn auto.. is oud .(We noemen haar liefdevol Babs.) Ze krijgt regelmatig complimentjes als ze ons weer veilig naar huis heeft gebracht of zonder al te veel gedoe door de APK is gekomen. Babs is een gebruikswagen. Een waarin gegeten mag worden. Waarin de stokken,stenen en de modderlaarsjes van onze wekelijkse boswandelingen gewoon los in de achterbak liggen. Babs haar rode lak begint blaasjes te vertonen. De kras die ik opliep bij het draaien in een te smal straatje staat op haar portier als een litteken op de onderarm van een oude zeeman. Babs leeft. Wij houden van Babs.

Nou wil het zo zijn dat een van de buren commentaar had op onze Babs. Ze bekeek de auto eens van boven tot onder en begon toen een verhaal over dat alles toch zo moeizaam ging in deze tijd van crisis. Ik begreep dat voor de haar Babs een oud barrel was die nodig eens vervangen moest worden. Inderdaad heb ik momenteel geen geld voor een nieuwe auto, maar de vraag is, zou ik wanneer ik het wel had een nieuwe auto kopen en afstand nemen van mijn lieve barreltje…

Zoals dat bij ons in de straat gaat stond onze buurvrouw een paar meter verderop weer stil om met een van de andere buren te spreken. Ik zag ze herhaaldelijk richting mijn oude barrel kijken en vermoede dat het gesprek weer over crisis ging en over mijn lieve Babs.
Ik stelde mij zo voor hoe het gesprek er na een aantal keren herhalen er aan het eind van de straat uit zou komen te zien. Onze oude buurvrouw doet er ongeveer een uur over om van haar huisje tot het eind van de straat te komen omdat zij iedereen die ze tegen komt aanspreekt en op de hoogte houd van het wel en wee in de straat. Waarschijnlijk was het verhaal ondertussen gewijzigd in “ja de buurvrouw van nummer 4… die heeft het ook zo moeilijk. Haar auto is echt aan vervanging toe, maar ze heeft helemaal geen geld meer. Zo erg! Hoe moet dat nou toch met die crisis?!”

Ondertussen zit ik met een kop warme thee binnen en kijk naar buiten. Even later passeert de juist op de hoogte gebrachte buur mijn auto,hij kijkt, trekt een misprijzende gezicht en schud zijn hoofd. Ik moet lachen want zelf heeft hij helemaal geen auto. Hij kijkt naar de overkant van de straat en ziet mij staan. Stuurs kijkt hij weer voor zich en loopt door.

Twee dagen later staat er een splinternieuwe glimmende auto naast mijn oude barrel. Ik kijk er naar en vraag me af wie er bezoek heeft want die auto komt mij niet bekend voor. Gelukkig komt daar de oude buurvrouw weer aan en ze wenkt mij voor een praatje. Ze verteld dat de nieuwe auto van de (misprijzende) buurman was. Het ging toch zo goed met hem. Geld zat! Zo een mooie auto en dat in deze tijd!
Het was inderdaad een mooie auto. Leuk voor de buurman. Hopelijk had hij er veel plezier van. Voor zijn werk had hij hem niet nodig, want hij zat al maanden in de WW.

Weer een paar dagen later stonden er twee heren bij de (misprijzende) buurman voor de deur. Een van de twee een ambtenaren type met wat papieren in de hand belde aan. Ik had kunnen denken dat het hier om controle van de woningbouw ging of om een bezoekend arts van een uitkerende instantie als het niet zo was geweest dat de tweede man er uit zag als een uit de klauwengewassen sportschool type. Duidelijk, dit was de deurwaarder…

Sindsdien geen afkeurende blikken meer. Eigenlijk zien we de buurman helemaal niet meer zo vaak buiten. De gordijnen zijn dicht en wanneer hij aan de overkant van de straat passeert loopt hij haastig en ontwijkt hij onze blik.

Schulden komen steeds vaker voor. Vaak juist bij die mensen waarvan je het niet verwacht. Niemand loopt te koop met geldgebrek en met schulden al helemaal niet. Vuile was hang je niet buiten en dus moet er een auto voor de deur, of je hem nu kan betalen of niet. Stel je voor?!
Wat zullen de buren wel niet denken?!

Heeft u schulden, kunt u er met niemand over praten? Vraagt u zich af hoe u uw partner op de hoogte brengt van uw openstaande rekeningen? Hoe gaat u om met ontslag? Gok of koopverslaving?
Ziet u het even helemaal niet meer zitten? Belt u met een van onze hulpverleners en plan samen welke stappen u als eerste moet nemen. U bent niet alleen en de buren hoeven er niets van te weten.

www.hulpbijverwerking.nl

Blikken en blozen

Geplaatst op door

Er wordt niet voor niets gezegd dat de ogen de vensters naar de ziel zijn. Maar hoe vaak kijk je nu bewust in iemands ogen? Je partner misschien, je kinderen? Je beste vriend(in)?
Zeker in deze tijd waarin social media een belangrijke rol speelt in onze contacten, kijken steeds minder mensen elkaar aan tijden een gesprek. Ikzelf, opgegroeid in een westerse cultuur, heb van kinds af aan geleerd dat iemand niet aankijken tijdens een gesprek niet hoort en niet netjes is. Bij een kennismaking geeft je iemand een hand en kijkt iemand aan terwijl je je netjes voorstelt. Je laat als het ware jezelf zien en gunt de ander een kleine blik op je ware zelf en je bedoelingen.

Misschien herken je de volgende situatie: De kleine jongen heeft chocolade aan zijn mond en ohh wonder, de trommel met chocolade koekjes is haast leeg. Papa vraagt hem of hij koekjes heeft gepakt en de jongen zegt van niet. Papa zakt door de knieën op ooghoogte van het kind, pakt de jongen bij zijn handjes en vraagt nog eens of hij koekjes heeft gepakt. Het kind draait zich weg van zijn vader en slaat zijn ogen neer om vooral geen oogcontact te maken. Papa vraagt de jongen om hem aan te kijken en vraagt nog eens of hij de koekjes heeft gepakt. De jongen doet dit en krijgt rode wangen en tranen in zijn ogen en geeft toe dat hij de koekjes heeft gepakt. Door elkaar aan te kijken is er werkelijk contact en is het moeilijker om onze bedoelingen ongezien te laten.

Tegenwoordig volstaan we vaak met een algemeen “hoi” of “hallo” wanneer we iemand zien. We nemen de moeite niet meer elkaar een hand te geven of elkaar aan te kijken.Heeft iedereen het zo druk dat we geen tijd voor elkaar kunnen opbrengen om even werkelijk contact te maken? Vinden wij elkaar niet meer belangrijk en de moeite waard? Zijn we bang voor elkaar? Zijn we bang om de ander werkelijk te zien of bang om gezien te worden?

In sommige culturen is het gebruikelijk elkaar niet aan te kijken. De oorsprong en reden hiervan kan sterk verschillen. In andere culturen kijken mannen elkaar wel in de ogen, maar is het een vrouw niet toegestaan om een man in de ogen te kijken. Soms uit zedige overweging, een nette vrouw kijkt een vreemde man niet aan. Soms uit overweging dat een vrouw de man moet eerbiedigen en haar meerdere niet aankijkt.

Nou lijkt dit laatste vrij on-westers, maar ook hierin het westen sluimert deze gedachte. Een westerse man die iemand zelfverzekerd in het gezicht kijkt en oog contact maakt wordt gezien als een sterke man, zelfverzekerd en succesvolle man. Wanneer een vrouw dit doet wordt zij snel gezien als bazig of zelfs als een brutale, schaamteloze vrouw die opzoek is naar een avontuurtje.

Kleine kinderen hebben over het algemeen geen moeite met het iemand in de ogen te kijken. Kinderen die hier wel moeite hebben zijn angstige, verlegen of zoals in bovenstaand verhaaltje, hebben iets te verbergen. Dit wordt door volwassenen ook zo gezien en herkent als een niet “normale”reactie of gedraging.

In de pubertijd verandert er opeens van alles ook in het kijkgedrag.Jongens oefenen hun “Coole”look, hun mannelijke blik, waarbij geëxperimenteerd wordt in het domineren en intimideren door middel van hun kijk gedrag. Meisjes zijn vooral bezig met mooi zijn, lief en begeerlijk. Ze oefenen ook met hun oogcontact. Het spel van zijdelings naar een jongen kijken om dan snel hun ogen neer te slaan. Hiermee geven ze bewust een signaal af van: ik heb jou gezien…zag jij mij ook? Zie je hoe netjes ik ben? Ik sla mijn ogen voor je neer? Vind mij alsjeblieft mooi en begeerlijk.

Waarom stelt een vrouw zich zo op? Waarom zo afwachtend en bedeesd? Ja, inderdaad.. mannen zijn (vaak) fysiek sterker dan een vrouw, maar de tijd waarin een vrouw afhankelijk is van een man hebben we toch al lang geleden achter ons gelaten? Vrouwen verdienen hun eigen geld, regelen hun eigen zaken en doen hun eigen zegje. Wat is dit dan? Komt dit nog altijd voort uit het jagersinstinct van de man waarin hij de rol van jager op zich neemt en de vrouw de gejaagde? Kijken we elkaar niet aan uit angst, respect of dis-respect?

Wat het voor jou ook is… doe het bewust.
Ik wens je veel plezier bij het blikken en of het blozen.

Heb je moeite met sociale contacten, voelt jij je ongemakkelijk ik (vreemd) gezelschap? Vind jij het moeilijk contacten aan te gaan? Leg je angsten of problemen eens voor aan een van onze hulpverleners. We denken graag met je mee en samen vinden wij vast een oplossing voor jouw probleem.

www.hulpbijverwerking.nl
 

Leven tussen twee culturen

Geplaatst op door

Wanneer we naar een land emigreren, krijgen we te maken met een andere cultuur dan die cultuur waarin wij opgroeide. Pas dan worden wij ons bewust van ons “eigen”cultuur. Zo lang wij leven met en tussen mensen van onze eigen cultuur, gebeuren dagelijkse dingen, de jaarlijkse feesten en gebruiken als van zelfsprekend. Juist buiten die eigen cultuur, een omgeving waarin die vanzelfsprekendheid ontbreekt zien en voelen wij onze cultuur bewust.
De een kiest er voor om een mooie balans te creëren tussen de eigen en de nieuwe cultuur. Dit zijn vaak de mensen die er voor hebben gekozen niet terug te keren naar hun oude leef omgeving. Anderen, zij die emigreren met de gedachte terug te keren naar het land van herkomst nemen die moeite niet en leven langs de nieuwe cultuur. Zij houden vast aan een cocon van iets dat eigen is, de nieuwe invloeden worden angstvallig buiten de deur gehouden.
Wat nu als je als kind geboren wordt in een voor de ouders “nieuw” land maar voor jou zelf het enige echte land. Het land van de ouders ken je alleen uit verhalen en vanuit de vakanties en bezoeken aan de familie die nog daar is. Hoe leef je naar de verwachtingen van je ouders en voldoe je aan de verwachtingen van de maatschappij om je heen? Waar sta je zelf? Wat is jouw eigen keuze?
Cultuur, een mengeling van traditie, gebruiken en geloof blijkt op dat laatste punt de meeste haken en ogen te vertonen. Het geloof is vaak vastgelegd in boeken en geschriften terwijl overige kenmerken vaak mondeling zijn overlevert. Daarnaast wordt er op de naleving van het geloof vaak toegezien door geestelijken. Daar waar het vermengen van tradities en gebruiken soms ongemerkt plaatsvindt, kan er bij het geloof telkens op worden toegezien dat de oude geschriften worden nageleefd.
Juist met dit onderdeel van de cultuur ondervinden de meeste mensen een probleem. Zeker nu er steeds vaker huwelijken of relaties tussen twee culturen ontstaan, krijgen steeds meer mensen te maken met botsende culturen.
Vaak voor de omgeving onmerkbaar en in stilte, heerst er veel onduidelijkheid, onzekerheid, verdriet in gezinnen. Zeker wanneer je leeft in een gezin dat zich heeft teruggetrokken in zijn eigen cultuur, los van de algemeen geldende gebruiken van het land waarin zij leven. Waar vind je hulp? Hoe volg je jouw eigen hart zonder je geliefde of je ouders voor het hoofd te stoten?
Onlangs startte Lizette op onze site. Lizette leeft in Egypte en heeft als gediplomeerde counselor en coach ook de persoonlijke ervaring van het emigreren en het leven in een andere cultuur dan die waarin zij opgroeide.

Wanneer je na het lezen van bovenstaand stukje behoefte hebt aan een gesprek met haar, als je haar om advies wilt vragen of gewoon van gedachten wisselen, kijk dan op onze site www.hulpbijverwerking.nl of bel : 0909-0400186 kies optie 2 toestel 1013

Lizette heeft er voor gekozen haar coachen en counseling alleen aan te bieden aan vrouwen.

Negatief zelfbeeld

Geplaatst op door

Het ontstaan van ons zelfbeeld begint in onze vroege kindertijd. Het gezin, de familie, de leraar op school vormen met de manier waarop zij het kind benaderen en behandelen het zelfbeeld van het kind.
Een positief zelfbeeld heeft tot gevolg dat een kind zekerder en evenwichtiger in het leven staat en daardoor ook beter opgewassen is tegen de dingen die op zijn pad komen. Door dat dit over het algemeen tot gevolg heeft dat een persoon gelukkiger is en meer succes heeft, groeit daarmee de eigenwaarde.

Kinderen met een negatief zelfbeeld verwachten minder successen, minder vrienden en minder geluk dan een ander. Het gevolg… het kind is inderdaad minder succesvol.

Zeker in de pubertijd is een evenwichtig, positief zelfbeeld erg belangrijk. In een periode waarin het kind een jongvolwassene wordt en zich een nieuwe positie in de maatschappij aanmeet, is het erg belangrijk om emotioneel evenwichtig te zijn en kansen te zien en te grijpen.Het zelfbeeld is het fundament van zijn volwassenheid.

Helaas kampen veel jongeren met een negatief zelfbeeld. Ongeveer 15% van de jongeren in de leeftijd van 14 tot 19 jaar heeft last van depressieve gevoelens en 5% van de meisjes in die zelfde leeftijdscategorie hebben last van een eetstoornis.
Naast dat dus de opvoeding een grote invloed heeft op het kind , heeft ook de omgeving invloed. Een echtscheiding verhuizing en een nieuwe school, armoede, leven in een buurt waarin veel agressie voorkomt etc.

Kinderen met ADHD, autisme, Gilles de la Tourette, stotteraars of kinderen met een afwijkend voorkomen voelen zich vaak extra kwetsbaar.

Kinderen met een negatief zelfbeeld zijn vaak erg passief, maar kunnen ook juist erg agressief zijn, leerproblemen vertonen, psychische problemen ontwikkelen, anorexia, boulimia of op jonge leeftijd alcohol en drugs nodig hebben om de emotionele pijn te onderdrukken. In het ergste geval ziet de jongere geen uitweg meer en krijgt suïcidale gedachten.

Wat kunt u als ouder of opvoeder doen voor een kind met een negatief zelfbeeld.

  • Geef het kind kansen om dingen uit te proberen zodat het kan leren met vallen en opstaan. Door het vertrouwen van ouders kunnen kinderen verantwoordelijkheden leren opnemen waardoor ze vrijheid kunnen verweren zodat ze zichzelf kunnen ontplooien. Benader het kind op een positieve manier waarbij de nadruk gelegd wordt op wat goed gaat en niet op wat moeilijk gaat. Prestatiedrang kan heel slecht zijn wanneer de jongere moeilijk mee kan. Wanneer ouders laten zien dat ook zij niet perfect zijn, dat voor hen geen perfectie hoeft dan kan dat een hele geruststelling zijn voor het kind.
  • Wees duidelijk in de omgang met hun kind wat betreft regels en normen. Afspraken maken over redelijke regels en normen zijn belangrijk. Ouderlijke controle kan uitgeoefend worden door middel toezicht houden en op de hoogte zijn van het dagelijks reilen en zielen van de jongere. Vooral in de puberteit is dit een moeilijke opgave voor de ouders omdat de jongere steeds grenzen wil verleggen. Een open communicatie met het kind waarbij er ruimte is om te gaan onderhandelen is aangewezen.
  • Leer het kind reflectief denken, hierdoor groeit het vermogen tot zelfkennis. Dit zal het kind helpen om zijn problemen op te lossen en zijn eigen impulsen en verlangens te beoordelen en te evalueren.
  • Wees een voorbeeld van zelfverzekerd gedrag. Angst wordt dikwijls onbewust van de ouder op het kind doorgegeven. Daarom is belangrijk dat ouders zelf bewust zijn van hun eigen zwaktes en angsten.
  • Wanneer u samen niet verder komt en er geen verbetering optreed, zoek dan professionele hulp.

Heb je zelf last van een negatief zelfbeeld? Is er een kind of jong volwassene in uw gezin waarvan u vermoed dat het last heeft van een negatief zelfbeeld? Vraagt u zich af wat u er zelf aan kunt doen of weet u nog niet zeker of u professionele hulp moet inroepen of welke?
Neemt u gerust eens contact op met een van onze hulpverleners. We helpen u graag verder.

Hieronder vind u een link naar een zeer inspirerend filmpje dat ik vond . In dit geval gaat het over een negatief zelfbeeld onder vrouwen. Maar een negatief zelfbeeld speelt natuurlijk ook onder mannen.

https://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=ca7iantdd9M

Kinderen en ADHD

Geplaatst op door

In Nederland heeft iedereen wel eens gehoord van ADHD.  In vrijwel  iedere klas zit wel een kind met ADHD of PDD-NOS indicatie. Hoe komt dat toch? Waren er tot een jaar of 15 geleden ook zo veel geïndiceerde? Is het aangeboren? Komt het door vervuiling? Ons leefpatroon?

Hoe komt het dat we relatief gezien zo weinig weten over ADHD? Is het een mode verschijnsel om maar zo veel mogelijk kinderen met “financiële rugzakjes”het onderwijs in te sturen? Kloppen onze verwachtingen gewoon niet bij de ontwikkeling van (sommige) kinderen? Waarom wordt er zo gul medicijnen voorgeschreven? Is dit wel verstandig?

Eigenlijk weten de gemiddelde Nederlander bar weinig over ADHD. Het kan dan ook geen kwaad om (indien u regelmatig te maken krijgt met ADHD) informatie in te winnen en hulp in te schakelen. Verzorgt u zelf een kind met deze indicatie, wees ook in deze tijd van bezuinigingen kritisch en alert en, zorg dat u de hulp en informatie krijgt die u nodig heeft.

Over het algemeen kunnen we stellen dat:

  • Een kind met ADHD heeft structuur van buitenaf nodig. Zorg voor duidelijke structuur, zoals een duidelijk dagindeling en duidelijke regels.
  • Herhaal die regels en afspraken met regelmaat.
  • Geeft het kind altijd maar één opdracht tegelijk. Geef u kind duidelijke en haalbare opdrachten, waarbij u rekening houdt met de beperkingen van uw kind.
  • Wees alert op goed gedrag en beloon dit door het geven van complimenten en aandacht.
  • Reageer altijd snel op zowel ongewenst gedrag als gewenst gedrag.
  • Praat met de leerkrachten over ADHD en de benadering van uw kind.
  • Geef het kind interessante en prikkelende taken, om zijn of haar aandacht vast te houden.
  • Zorg er voor dat er ook ruimte voor het kind is om energie kwijt te raken, ga fietsen, wandelen, naar de speeltuin, ga sporten.
  • Zorg er voor dat het kind niet te veel bepaald wat er in het gezin gebeurt, houd zelf de touwtjes in handen. De andere leden van het gezin (en uzelf) hebben ook aandacht nodig.
  • Laat je niet tot een discussie met je kind verleiden. Stel vriendelijk en kort vast wat een kind moet doen.
  • Let bij medicijn gebruik goed op de juiste manier van gebruikt.

Heeft u vragen over ontwikkelingsstoornissen, ADHD, autisme of begeleiding en opvoeding van kinderen met deze indicatie?

Belt u dan met Lenka. Zij is onze specialiste op dit gebied.Lenka is psychologe en heeft veel ervaring in het begeleiden van kinderen en jongvolwassenen met ADHD.

Kiest u optie 2 en boxnummer 1010.

Foute man of foute verwachting

Geplaatst op door

Iedereen kent wel een vrouw die iedere keer opnieuw valt voor een foute man. Zo een man waarvan ze al vrij in het begin van de “relatie” het gevoel kreeg van dat het niet klopte. De man waar ze onzeker van werd en ongelukkig en toch… en toch…hij heeft gewoon wat.

Maar wat heeft die man dan toch, dat hij voor haar zo onwaarschijnlijk aantrekkelijk is. Waarom wringt ze zichzelf voor hem in bochten en cijfert ze zichzelf weg? Waarom doen (sommige) vrouwen zichzelf dit aan?

De grap is dat het vallen voor een foute man niks te maken heeft met intelligentie, afkomst of leeftijd.
Over het algemeen vallen juist hele leuke en lieve vrouwen voor deze mannen. Ze zijn sociaal, zorgzaam, dienstbaar… eigenlijk zoals het grootste deel van de vrouwen is opgevoed. Met als voorbeeld een moeder als spil van het gezin. De vrouw die iedereen bij elkaar houdt, de lieve vrede bewaard en zichzelf op de laatste plaats stelt. De ideale vrouw toch? Lekker makkelijk ook.

Klinkt verschrikkelijk? Kijk maar eens naar de gezinnen om je heen. Kijk maar eens naar de rolmodellen op tv. Zelfs in tekenfilms worden de kleine dreumesen verteld dat het zo hoort.

Wat heeft een foute man ons dan te bieden? Over het algemeen zijn foute mannen daadkrachtige mannen, ze weten wat ze willen en ze weten hoe ze dat moeten krijgen. Vaak ook zijn het intelligente mannen die gemakkelijk zijn in de omgang. Eigenlijk een typisch alpha mannetje en jawel, ook weer helemaal passend bij het rol model dat ons is voorgespiegeld.

Wat maakt deze mannen dan fout?
Een foute man trekt zijn eigen plan, heeft vaak meerdere vrouwen te gelijk, zet zaken naar zijn hand, verteld niet altijd de waarheid of ( als hij heel goed is liegt hij niet), maar verteld gewoon alleen die dingen die hem uitkomen. Alles wat hij doet is er op gericht om zijn leven zo comfortabel mogelijk te maken.
Klinkt niet gek toch, waarom zou hij ook voor minder gaan?

Omdat dat niet eerlijk is? Omdat een ander er verdriet van heeft? Omdat je niet met de gevoelens van een ander mag spelen?

Veel foute mannen hebben geen idee dat ze iets fout doen. Ze doen het gewoon en over het algemeen komen ze er mee weg. Ze worden er vervolgens ook steeds beter in, want al doende leren ze. Sommige mannen (en dat zijn er meer dan je denkt) kunnen gewoon geen relatie aangaan of in ieder geval geen langdurige. Het ontbreekt ze aan het vermogen om te delen of te geven zonder daar iets voor terug te krijgen. Het ontbreekt ze aan diepgang of hebben daar geen behoefte aan, en zullen dus nooit een werkelijke, gelijkwaardige relatie kennen. Ze zijn bang om de controle uit handen te geven omdat het ze aan vertrouwen ontbreekt. Ze zijn bang om alleen te zijn omdat ze denken dat dit een teken van zwakte is. Vaak zijn het mannen die ergens in het verleden heel erg gekwetst zijn en proberen dit naar de toekomst toe te vermijden. Ze hebben bindingsangst of zijn bang om verlaten te worden en hebben altijd een ander achter de hand.

Zoals ik al zei, over het algemeen krijgen vrouwen heel vroeg in de relatie al signalen dat de relatie niet klopt. Des ondanks denkt zij dat ze hem wel kan veranderen. Dat ze hem voor zichzelf kan krijgen als ze zich maar voor 110% aan hem wijdt. Hoe meer signalen, hoe meer ze haar best gaat doen.

Dus hoe rotter hij haar behandeld hoe liever zij voor hem wordt.
Huh??!! Ja inderdaad.

Ze laat zich mee zuigen in een emotioneel drijfzand. Hoe harder ze worstelt hoe dieper ze vast komt te zitten. Een van de dingen die je kan doen om dit te voorkomen is te zorgen dat je contact houd met het vaste land. Blijf de dingen doen die je al deed. Blijf contact houden met je vrienden en blijf die dingen doen waar je gelukkig van wordt. Bel je dansgroep niet af omdat hij je vraagt of je langskomt. Ga niet als een dwaas om de 3 minuten kijken of hij al iets van zich heeft laten horen. Stel jezelf en jou welzijn op de eerste plaats en kijk dan wanneer jij tijd voor hem hebt in plaats van andersom.  Zorg dat je de mensen die er altijd al voor je waren ook nu bij je in de buurt blijven zodat als jij toch je grenzen overschrijd ze je kunnen waarschuwen. Denk niet dat je een man kan veranderen of dat je hem aan je kan binden. Hij is wat hij is en hij blijft of gaat waar hij wil. Zorg goed voor jezelf en blijf stevig met je beide benen op de grond staan. De meeste mannen zoeken een zelfstandige en gelukkige partner en geen groupie. Wees respectvol en eerlijk naar een ander en accepteer ook niets anders terug.
Mannen die een sloof nodig hebben of alleen een warm lijf tussen de lakens zijn niet opzoek naar een relatie. Verwacht dat dan ook niet van hem.

Zo zie je… je hebt foute mannen en nog meer foute verwachtingen.

Herken jij bovenstaande in je eigen relatie? Ben je het beu om meer energie in de relatie te steken dan dat deze je oplevert? Ben jij zelf een man die zich niet kan binden aan een partner. Heb je te maken met jaloezie, verlatingsangst, geweld, moeite om de knoop door te hakken, bang om eenzaam te zijn?
Kortom, zit je in een relatie waar je niet gelukkig van wordt en kom je er niet uit? Bel gerust met een van onze hulpverleners, kom uit dat drijfzand en krijg weer grip op je leven.

Chronische pijn

Geplaatst op door

Chronische pijn komt voor bij 1 op de 5 van de Europeanen. Bijna de helft van deze mensen voelt de pijn op elk ogenblik van de dag, 365 dagen per jaar. Stelt u zich dat eens voor!
In sommige gevallen is de oorzaak van de pijn eenvoudig vast te stellen. Denk bijvoorbeeld aan pijn na een ongeval of zichtbare aangeboren afwijking.

In andere gevallen duurt het jaren voordat de juiste diagnose is gesteld. Onderzoekstrajecten van 10 jaar zijn geen uitzondering. Dat zijn jaren van leven in onzekerheid, pijn en niet weten wat er met je aan de hand is. Jaren waarin je van de ene specialist naar de ander moet en artsen die je met de beste bedoelingen medicijnen voorschrijven in de hoop dat ze je helpen, maar waar de pijn verlichting wegblijft en alleen de bijwerkingen merkbaar zijn.

Al die tijd gaat het ‘gewone” leven door. Je gezin heeft zo zijn behoeften, de baas wil ook resultaten zien, je vrienden, je opleiding, je hobby…. Meestal is dit niet vol te houden en in alle gevallen zul je niet op alle vlakken kunnen blijven presteren zoals je gewend was. Meestal zal de persoon met de pijn zijn grenzen verleggen om maar niet tot last te zijn.

Meestal zijn het eerst de hobby’s die worden opgegeven, daarna het doen van de leuke “eigen” dingen zoals sporten, met de vrienden uitgaan. Daarna het uitgaan met de partner en het gezin. Op je tandvlees hou je het huishouden draaiende, sleep je je op het werk van weekend naar weekend…. Tot ook dat niet meer wil. Je loopt hartstikke vast in een hopeloze, zwarte, neerwaartse spiraal.

Je bent alleen nog maar bezig met overleven en hebt geen energie en tijd meer om te genieten of om bij te komen. Met een beetje pech ben je behoorlijk geïsoleerd geraakt omdat je de puf niet meer hebt om je sociale contacten te onderhouden, of als je jezelf toch naar en sociale gebeurtenis sleept ben je moe en misschien wat humeurig en laat je ook geen goede indruk achter.

Je baas merkt dat je minder of minder goed presteert, dat je vaker onder werktijd naar specialisten moet en je vaker dan een ander ziek meld. Hij durft je sommige taken niet meer te geven uit angst dat je uitvalt of omdat een ander het beter en sneller doet. Collega’s gaan over je kletsen omdat pijn tenslotte niet zichtbaar is en het lijkt alsof er niets met je aan de hand is. Wanneer je overspannen raakt of erger met een burn-out thuis komt te zitten, emotioneel of psychisch er aan onderdoor gaat zullen veel mensen achter je rug om zeggen dat je het werk niet aan kon.

Je vraagt je af of je misschien een beetje gek bent. Dat je niet deugd. Dat je niet goed genoeg bent voor de maatschappij omdat je niet zoals vroeger mee kunt draaien in het leven. Misschien heeft die arts wel gelijk… misschien zit het tussen je oren? Toch maar naar therapie? Met een beetje pech tref je een therapeut die het ook niet en wordt je naast alle ellende die je al hebt, daarnaast nog eens binnenste buiten gekeerd opzoek naar de “psychische of emotionele oorzaak” van jou “probleem”.

Vaak kijk je al heel lang uit naar het moment waarop je duidelijkheid krijgt over waar de pijn vandaan komt. Je wilt een oorzaak weten. Vaak volgt daarna het moment waarin je je realiseren dat dit label verder niets veranderd aan je situatie. Voor veel pijn is geen doeltreffende oplossing. Met een beetje geluk kan er medisch gezien wat tegen de pijn gedaan worden met een operatie of met medicijnen, maar voor veel mensen komt het neer op het accepteren van een leven met pijn.

Ook voor uw partner heeft uw pijn grote gevolgen. Misschien voelt deze zich een slechte partner omdat hij /zij u niet kan helpen en verdriet heeft van uw lijden. Misschien ook ontstaan er ruzies omdat u niet lekker in uw vel zit, prikkelbaar bent of omdat de ander u toch niet voldoende begrijpt. Misschien moet de ander taken van u overnemen omdat u ze niet langer zelf kunt doen. Misschien verliest u uw baan wel en ontstaan er financiële problemen. Een familielid met chronische pijn heeft gevolgen voor het hele gezin.In veel gevallen negatieve gevolgen.

Gelukkig is er steeds meer aandacht voor leven met pijn. Kennis zorgt voor meer begrip. Deel dit stuk van jou dan ook met een ander. Je bent weliswaar niet de pijn, maar het hoort wel bij je..

Zoek een manier om er, zonder dat het ervaren wordt als zeuren, over te spreken met de mensen om je heen. Ze zien niet waar je mee worstelt, dat kun je ze ook niet kwalijk nemen. (Je zou eigenlijk blij moeten zijn dat zij niet weten wat het is om zo door het leven te moeten gaan, want alleen iemand die dit zelf mee maakt kan iets begrijpen van wat jou in zijn greep heeft).
Acceptatie- Neem dan het heft in eigen hand en maak jezelf zichtbaar.
Prioriteiten- Kies vaker voor jezelf en de mensen van wie je houd.
Leef- Hou zo veel als mogelijk op met “moeten” en kijk gewoon van dag tot dag wat deze je brengt.
Wees moedig- Het is moeilijk om uit dat donker de weg weer terug te vinden naar daar waar je vandaan kwam, maar in het donker blijven zitten heeft nog nooit iemand goed gedaan.

Er zijn verschillende patiëntenverenigingen en groepen ( ook online) voor mensen met chronische pijn. Dit zou u en uw partner kunnen helpen om meer te begrijpen van, of het accepteren van, wat het betekend om te leven met chronische pijn. Ook blijft u zo op de hoogte van nieuwe behandelmethoden en regelingen ten behoeve van mensen met chronische pijn. Verder kan het helpen om in moeilijke perioden de hulp in te schakelen van een coach. Iemand die u begrijpt en steunt maar er emotioneel vergenoeg vanaf staat om objectief te luisteren en te reageren.

Indien u op zoek bent naar een ervaringsdeskundige op het gebied van chronische pijn (fibromyalgie) en coach, neemt u dan contact met mij op. Mijn naam is Juna en ik ben met regelmaat beschikbaar op de site www.hulpbijverwerking.nl. Kiest u dan voor box 1002.

“Heel veel succes vandaag Schatje”

Geplaatst op door

Wat belangrijk is in uw relatie kan natuurlijk iets ander zijn dan die in de relatie van uw buurvrouw. Maar toch zijn er een paar punten, die in vrijwel alle gezonde relaties een belangrijk plaats in nemen.

Geef elkaar voldoende en oprechte aandacht. Maak hier ook voldoende tijd voor, ook al heeft u beide een heel drukke agenda, zorg dat er met regelmaat “kwaliteits” momenten zijn voor u beide samen.

Leg desnoods de agenda’s naast elkaar en plan een moment, een weekend een avond en zet op dat geplande moment uw telefoon uit en laat de kinderen bij een oppas. Geniet even onverdeeld van het moment met elkaar.

Zorg dat u de “back-up” van elkaar bent een “thuis” en een “safe place”. Zorg dat u er altijd voor de ander bent wanneer deze het even moeilijk heeft of zijn verhaal kwijt moet. Zorg dat hij of zij altijd op u kan terugvallen. Dat wil niet zeggen dat u constant gestoord kunt worden, maar dat u hem of haar wel terug belt of spreekt zo snel als dat dit mogelijk is. Luister dan ook echt en onthoud wat u partner bezig houd om daar eventueel later weer op terug te komen. Luister naar elkaars zorgen en moeilijkheden, alleen dan bent u het waard om ook het geluk en successen met uw partner te delen

Blijf vooral ook de dingen doen waar u plezier aan heeft. Ga lekker weg met uw vrienden en blijf uw hobby uitoefenen. Niets blust het vuur van de liefde sneller als continu op elkaars lip zitten en elkaar te verstikken. U heeft als het goed is het beste met uw partner voor en daar hoort ook eigen tijd bij en ruimte voor de persoonlijke ontwikkeling. Bovendien is het leuk om te horen waar uw partner zo de hele dag mee bezig is geweest in plaats van elkaar zwijgend aan te kijken omdat u beide niets heeft mee gemaakt.

Verwen elkaar met aandacht. Verwennen met kado’s kan heel verkeerd worden opgevat. Wanneer een vrouw een grote bos bloemen krijgt van haar partner dan zeggen mensen ook vaak… “hij zal wel wat goed te maken hebben”. Vaak zit het meer in het gebaar dan in de prijs van de attentie. De meeste mensen hechten meer waarde aan het feit dat hun partner nog weet dat hij die dag een moeilijk gesprek moet voeren of dat zij die dag al 10 jaar in dient is bij haar werkgever, dan wanneer er te pas en te onpas cadeaus moeten worden uitgewisseld. Een kleine post-it op de kledingkast met daarop “heel veel succes vandaag Schatje” zal waarschijnlijk de hele dag een warm en liefde vol gevoel aan uw partner mee geven.

Wees trots op uw relatie. Verzorg u goed en laat u niet verslonzen. Ook al liep u de hele week strak in het pak of moet u de hele dag achter de kinderen aan rennen. Probeer toch voldoende aandacht aan uzelf te besteden en niet ieder weekend in een versleten huispak op de bank te hangen. Zie u beide als een eenheid en zorg dat die eenheid goed verzorgd is. Roddel ook niet over uw partner. Wanneer u slecht spreekt over uw partner spreekt u ook slecht over uw relatie en dus uzelf. (Roddel is natuurlijk niet het zelfde als hulp zoeken bij een vriend(in) of hulpverlener omdat er serieuze problemen zijn).

Probeer de taken in de eenheid zo goed mogelijk en zo eerlijk mogelijk te verdelen. U bent elkaars gelijke. Sta niet boven de ander en laat ook de ander niet boven u staan. Soms staan partner tegenover elkaar in plaats van naast elkaar, van een eenheid is dan geen sprake.

JA, tegen elkaar zeggen is niet een eenmalig gebeurtenis, maar als het goed is zeg je iedere dag opnieuw JA tegen je relatie en je partner zal dat dan ook zo ervaren en zich ook blijven inzetten voor wat jullie hebben. Zo is elke dag van de relatie een hele bijzondere.

Eenzaam en ongelukkig op de werkvloer

Geplaatst op door

Je staat bij het koffieautomaat en neem je deel in een gesprek over een collega… voor je het weet staan jullie te roddelen en worden de verhalen mooier en sappiger. Wanneer de betreffende collega binnen komt stokt het gesprek. Blikken van verstandhouding en een onderdrukt gegiechel kan de collega niet zijn ontgaan.

Natuurlijk is het leuk om te speculeren over het wel een wee van een ander, maar voor je het weet gaat zo iets zijn eigen leven leiden.

Pesten gebeurt meestal door meerdere personen ten aanzien van een enkel persoon. We kennen het allemaal nog wel van het schoolplein maar helaas gebeurd dit ook grootschalig op de werkvloer.

Soms is het pesten uit afgunst ten aanzien van de persoon, soms uit verveling, maar meestal om populair te zijn en om hogerop te komen. In alle gevallen wordt er bewust voor gekozen iemands leven onaangenaam te maken.

Het dagelijkse geëtter en getreiter veroorzaakt over het algemeen veel stress bij het slachtoffer, waardoor deze  vaak slechter gaat functioneren, wat dan weer voer geeft voor geroddel en meer gepest. Door de nalatende prestaties gaat de leidinggevende twijfelen aan het slachtoffer en geeft uitdagende opdrachten liever aan een ander waardoor het slachtoffer vaak de saaie en geeft geestdodende of vuile werkjes moet opknappen. Collega’s die geen deel willen nemen aan het getreiter worden bang om geassocieerd te worden met het slachtoffer en zo het zelfde lot te ondergaan en het slachtoffer raakt steeds verder geïsoleerd. Niemand neemt verantwoordelijkheid en niemand trekt aan de bel.

In die situatie waarin iemand er helemaal alleen voor staat, emotioneel kapot is en geen kant meer op kan, is de stap voor de pestkop naar fysieke bedreiging en seksuele intimidatie nog maar een hele kleine.

De gepeste van de afdeling gaat dagelijks met angst en met lood in de schoenen naar het werk, slaapt slecht en presteert daardoor slechter, door de stress is hij sneller ziek (maar liefst 3x zo vaak als een ander) en daar houd het niet op. Ook in de privé sfeer ontstaan problemen, hij krijgt psychische klachten, ontwikkeld een angststoornis of krijgt een burn-out.

Alleen iemand die ooit zelf een burn-out heeft gehad weet wat voor een hel dat kan zijn en hoeveel moeite het kost om daar weer uit te komen.

Ziet u pesten op de werkvloer of bent u zelf slachtoffer van pesten op de werkvloer, dan is het goed om te weten dat uw werkgever bij de wet verplicht is om hier iets aan te doen (‘Wet betreffende de bescherming tegen geweld, pesterijen en ongewenst seksueel gedrag op het werk’). In veel gevallen heeft uw bedrijf een vertrouwenspersoon aangewezen aan wie u het verhaal kwijt kunt. Wacht u hier niet te lang mee want in veel gevallen kan er best wat tijd overheen gaan voor dat er werkelijk iets voor u veranderd.

Weet dat u er niet alleen voor staat en laat ook uw collega weten dat hij of zij er niet alleen voor staat.

Wilt u iemand spreken over dit onderwerp of heeft u advies nodig bij het zetten van de eerste stap naar een betere situatie? Belt u gerust een van onze hulpverleners.