Werkeloosheid en relatieproblemen  

Ik had mevrouw al enkele keren huilend aan de telefoon gehad. Ze was nu een jaar met een man getrouwd ook al had haar omgeving dit afgeraden. Hij kwam uit een ander land met een andere cultuur. Ze zei met hem getrouwd te zijn uit pure liefde. Nu hij werkloos was hadden ze vaak ruzie, voorheen niet.

Toen ze binnenkwamen trof me onmiddellijk het zachte karakter van meneer. Maar daarnaast zag ik zijn hangende schouders, zijn treurige gezicht, etc. Mevrouw leek nu redelijk opgewekt. Hij sprak een beetje Nederlands en in combinatie met mijn Engels kwamen we een heel eind….

Meneer was intelligent, had een goede baan gehad als computerprogrammeur maar was vanwege de slechte bedrijfsresultaten werkloos geworden. Hij had nog nauwelijks uitkering opgebouwd, en kon zijn vrouw niet onderhouden. Hij had nog wel wat spaargeld en mevrouw ook, dus ze konden het nog wel even uitzingen.

Meneer dacht dat hij vanuit deze omgeving beslist niet snel aan het werk zou raken, wilde liever naar de Randstad verhuizen. Zij wilde dit absoluut niet en daar hadden ze vaak ruzie over. Zij had kinderen uit een eerder huwelijk en wilde het de kinderen niet aandoen dat zij hun vader minder vaak konden zien. Weliswaar was hun vader niet in staat om veel voor hen te doen, hij bleef toch hun vader.

Maar meneer wilde werken! Hij voelde zich nutteloos, een profiteur, een loser. Hij had in de beginperiode in Nederland ook in de Randstad gewerkt, met veel plezier. Alleen was de reistijd vervelend en had vooral mevrouw bezwaren dat hij daarom zo weinig aan het gezin deelnam. Haar kinderen waren dól op hem. Hij deed vaak spelletjes met hen en gaf hen zelfvertrouwen. Ze hingen echt aan hem, alsof hij hun vader was. Hij had hen in dat opzicht veel meer te bieden dan hun eigen vader.

Hij besefte echter beter dan mevrouw dat hij als “stiefvader” nooit de taken van een echte vader zou kunnen overnemen. Nadat ik vragen had gesteld over zijn leven in zijn vaderland, over hoe hij was opgevoed, hoe in zijn land gedacht werd over het hebben van werk en over de positie van mannen, kon mevrouw beter begrijpen dat werk voor hem van levensbelang was. Zij kon daardoor instemmen met sollicitaties in de Randstad, met desnoods enkele overnachtingen per week elders, om de reistijd te bekorten.

Nadat hij zoveel over zijn emoties had kunnen vertellen kon hij ook toegeven dat hij wel geneigd was om in paniek te raken en dan soms tot overhaaste besluiten kwam (verhuizen). De problemen kwamen in een ander perspectief en dit gaf hen allebei meer ruimte.

Nellie toestelnummer 1015